maandag 7 september 2009

Weer thuis

Helaas, het zit er weer op: wij zijn weer terug van een ontzettend gave vakantie. Voorlopig even geen luxe ontbijtbuffetten meer, geen ritjes in een tuk-tuk of op een olifant, geen siësta's onder een palmboom en tussendoor een duikje in het zwembad of de warme zee, geen 'kop koen ka' als je dankjewel bedoelt (vergezeld van een echte 'wai'-groet door Hannah) maar alleen nog een tropische geur aan alle kleren in de koffer, een zooitje souvenirs, ontzettend veel leuke herinneringen en ongeveer 1700 foto's resten ons. Die kunnen jullie hopelijk straks bewonderen op Picasa.

vrijdag 28 augustus 2009

Snorkelen op Ko Chang

Gisteren (vrijdag 28 aug) meegeweest op een dag-lange snorkeltrip (voor zijn 5-en omgerekend 50 euro betaald!)
We werden met een pickup opgehaald bij het hotel en na nog 2 stops zaten we met 10 man achterin, Hannah op schoot, en zaten de bestuurder, zijn kind van 1,5 en nog 2 gasten voorin. Gek dat je dan de steile hellingen zelfs in zijn 1 niet makkelijk haalt. (Haarspel-)bochten aanleggen kunnen ze hier niet. Asfalteren wel.
We mogen flippers passen bij de plaatselijke duikshop en gaan dan met zijn 15-en en 4 bemanningsleden richting een kleine houten boot. Eerst gaan we 1,5 uur varen richting een onbewoond eiland ten zuidwesten van het 'onze', Ko Rang. Er staan behoorlijke golven, maar wij hebben kennelijk zee-vaste magen want zelfs voorop zittend hebben we nergens last van.
Het varen duurt de kids ietsje te lang, maar als ze eenmaal mogen snorkelen is dat alles waard: met zwemvest, flippers en snorkelset gaat zelfs Hannah het water in en daar is echt van alles te zien. Van die zebravissen met gele rug, van die kleine fel-blauwe, koraal, annemonen en van alles dat ik niet bij naam ken maar er wel prachtig uitziet. Jammer dat mijn camera niet onder water kan.
De bemanning houdt heel schattig nauwlettend toezicht op Hannah, en strooit met rijst in het water zodat hele hordes vissen erop af komen. Simon en Eva houden het lang vol in het water; het is echt leuk. Ondertussen zijn de duikers in ons gezelschap een duik van een uur gaan maken, en als zij terug zijn varen we richting een prachtige turquoise baai met wit strand. Voor anker krijgen we eerst een heerlijke Thaise lunch en dan mogen we in de baai nog een keer snorkelen. Het water is heerlijk warm en ook vlak op het strand is van alles onder water te zien. Hannah zwemt liever met haar eigen bandjes dan met zwemvest en dat gaat ook prima.
Vervolgens nog een stukje varen en nog meer snorkelen. Vooral Simon kan er geen genoeg van krijgen. Nog 2 jaar en dan zou hij een duikles kunnen gaan doen... Dat lijkt hem wel wat. Hij vraagt onze Belgische medepassagier de oren van het hoofd hoe alles gaat. Hij heeft ook fraaie foto's van onder water.
Tegen half 4 varen we weer 1,5 uur terug en dan is het klaar. We worden weer netjes naar huis gebracht en duiken daar nog even het zwembad naast 'ons huis' in om het zout af te spoelen. Eten in het restaurant van het hotel aan de zee is geen straf en daarna zijn we allemaal doodmoe.

Koh Chang

Eindelijk weer een berichtje uit thailand. De afgelopen dagen waren zo gezellig en zonnig en vol nieuwe indrukken dat we weinig tijd hadden om een en ander op internet te zetten.
Daarbij is het internetcafe op ons resort maar tot 20.00 uur open en mijn/onze tijd komt pas als de kids in bed liggen en dat is rond 22.00 uur.
Communicatie loopt dan wat lastiger.
We zijn een paar dagen geleden een dagje extra in bangkokj gebleven om Eva wat rust te gunnen: zij was een dag niet in orde. Ik denk problemen met de warmtehuishouding want die dagen daarvoor waren we net niet druk bezig met verkassen enzo, maar zaten in een prettig rustig resort, nabij de stadskern van Chiang Mai. Eva was na 1 dagje weer goed opgekanpt en dus zijn we de volgende dag (dinsdag?) net een airco-bus om een uur of 10 vertrokken richting een eilandje op de kust van Thailand, vlak bij Cambodja. De 5 uur in de bus (wc aan boord en een tussenstop iedere 1 1/2 uur) ging de kinderen prima af. Om 3 uur 's middags waren we bij de pont die ons in een uurtje overzette naar Koh Chiang.
Dit eiland is nog groener dan La Palma, natuurlijk minder hoog (bergen van 740 meter) maar ook 30 bij 15 kilometer en veel steile wegen. Een beetje zoals La Palma rond 1980, geen uitgebreidt wegennet, alleen een wegenring rondom het eiland (die niet helemaal doorloopt: over de laatste 3 kilometer wordt al jaren gebakkeleid) en hier wel veer (witte) stranden.
Vroeger een echt backpackers-eiland, maar nu steeds meer (luxe, zeer luxe en zeer-zeer-luxe) resorts.
Hoogteverschillen worden hier op een veel korter traject overwonnen, waardoor tussen de verschillende stranden, bij iedere heuvel een soort weg van (voor insiders) het type Las Norias Arriba voorkomt: 2 baans weg (links rijdend) smal en steile heuvels, te nemen in de 1e versnelling en weinig overzicht. Maar echt leuk.
Na de 1e dag in een echt pratig resort (luxe, duur, mooi en sfeerloos), zijn we de volgende dag verhuisd naar ons huidige resort K.B. Beach Resort. En hier is het echt leuk: we zitten in een huisje met beneden en boven een slaapkamer, woonkamer en aparte badkamer, en (voor de kinderen heel belangrijk) t.v. met het Nederlandse BVN als zender, naast de Thaise zenders en Amerikaande newszenders.
Gisteren een dagje wezen snorkelen: op een boot 1 1/2 uur verderop samen met wat duikers. Mooie stranden en snorkel/duik-platsen, eten an borrd en heel mooi weer. En vandaag? We zien wel.
Zo komen we onze dagen echt wel door!

zondag 23 augustus 2009

Chiang Mai en erbuiten

vrijdag 21 augustus

Bezoek aan de tempel Wat Phra That, gelegen op de berg Doi Suthep. Deze fraaie tempel ligt 16 kilometer buiten de stad op een hoogte van 1.300 meter en is te bereiken over een steile, bochtige weg. Een 293 treden tellende trap, met Nagas (mythologische 7-koppige slang) als leuningen, leidt het laatste stuk naar de tempel. Bij helder weer is er een mooi uitzicht over Chiang Mai en omgeving.

<< deze tekst zal ik iets aanpassen aan mijn eigen stijl >>

Olifantenkamp en parasol schilderen(?)

donderdag 20 augustus

Wat staat ons vandaag te wachten:
Deze morgen word je opgehaald en breng je een bezoek aan het bijzondere Olifantentrainingskamp. Hier leren olifanten bomen versjouwen zodat ze in de bossen mee kunnen helpen. Ook nemen deze grijze reuzen een bad in de rivier wat tot grappige taferelen kan leiden wanneer ze elkaar en hun begeleiders gaan nat spuiten. Vervolgens wordt een bezoek gebracht aan een fabriekje waar parasollen gemaakt worden. Lekker kliederen met verf wat uiteindelijk een bijzonder souveniertje oplevert.

Omgeving Chiang Mai te fiets

woensdag 19 augustus

Wat staat ons vandaag te wachten:
Maak je klaar om deze ochtend je fiets te bestijgen. Voor de kinderen zijn er kinderfietsen beschikbaar en voor de kleinsten een spannende aanhanger waarin ze op hun gemak de omgeving voorbij zien komen. Al fietsend langs de rivier passeer je bananenbomen, kruidenplanten en overige tropische vegetatie. Over smalle plattelandswegen passeer je kleine huisjes en dorpjes. Links en rechts zwaaien de vriendelijke Thai je tegemoet. Onderweg kom je ook langs oude tempelruïnes die de sfeer van vervlogen tijden uitademen. Vol indrukken kom je net na de middag terug in je hotel.

dinsdag 18 augustus 2009

Chiang Mai even anders ....

Vandaag in Chiang Mai aangekomen met de nachttrein, nadat we
We zijn nu lichtelijk verreisd, maar hopelijk heb ik later puf voor een volledig verslag van de afgelopen 5 (?) dagen. Alles gaat in ieder geval heel goed met ons: we genieten.

Nighttrein to Chaing Mai

Wat stel je je voor van een nachttrein die een kleine duizend kilometer moet gaan afleggen van Bangkok naar Chiang Mai (en waar zit op een Thais toetsenbord tussen al die !@#$ tekens het vraagtreken).
Neem een autoslaaptrein in gedachten, alleen nu zonder auto-gedeelte. Dat maakt het ook meteen een stuk goedkoper: voor 850 Bath -16 Euro- ben je (2e klas weliswaar) 12 uur onder de pannen. Je zit tegenoverelkaar 2 aan 2 en zo zijn er aan beide zijden van de wagen 18 stoelen, dus in totaal 36 zit- (en daarmee ook slaap) plaatsen. Naast ieder bankje een rack voor de koffers en rugtassen, ruim bemeten zelfs. Wat luider sprekende kinderen om je heen (of oh jee, nee, dat zijn die van mij), en veel packpakkers.
Zet 16 van dat soort wagons achter elkaar, een lekker rokende diesellocomotief ervoor en wat airco binnenin en voila. Je bent klaar voor je 15 uur durende tocht met een gemiddelde snelheid van rond de 70 km/uur.
Vertrek was gepland om 19.35 uur en 10 minuten later gingen we. Daarbij aangetekend: aankomst was gegepland om 9.45 en dat werd 11.00 uur.
De trein schommelt en rommelt lekker heen en weer, ontbijt kan je de avond ervoor al reserveren. Avondeten hadden we om 18.00 uur al gedaan bij de onvolprezen KFC, waar we bij ons action chicken menu 1 (of eigenlijk 2) mooie Thaise boeken met dino's en een soort ganzenbord kado kregen,
Al snel (het was toch donker) vroegen we de (in ieder rijtuig aanwezige) stuward of hij de slaapplaats om wilde toveren in een bed. Binnen 2 minuten klapte het bovengedeelte naar beneden, werden er gordijntjes opgehangen, lag er een kussen met sloop, onderlaken en deken klaar en kon boven en onder gelegen worden.
Tja, geef mij een ligplaats en ik slaap, maar voor Mathilde en de kids lag dat iets gecompliceerder. Natuurlijk wilde de groten bovenin slapen (de goedkopere plaatsen), en waren Mathilde , hannah en ik veroordeeld tot de onderste bedden. Dat bleek deze keer juist geen nadeel: het was er donker en rustiger en eventueel was er uitzicht door het raam mogelijk (als er tenminste buitenlicht is). Binnen bleef de tl-verlichting aan, waardoor het witte schijnsel bovenlangs de gordijnen diegene die geen oogkapjes hadden wakker kon houden.
's Nachts kan je niet zien hoe laat het is en met zonsop- enondergangen rond 6 uur, is het moeilijk in te schatten of het al een beetje dag is. Vandaar dat Mathilde om 3.00 uur de kinderen tot de orde moest roepen en weer terug in hun bed dirigeerde. Ik lag lekker onderin en hoorde niets....
Tegen 7 uur kwam de trein echt tot leven. Even snel als het uitlappen ging het inklappen in z'n werk en zo zaten we vanaf 9.40 uur klaar voor het laaste station (Chiang mai), dat dus nog een 5 kwartier op zich liet wachten.
Maar wel veel groen en mooie sawa's (reisvelden) gezien.

Kees

River Kwai

En hier komt een stuk:
"3 heerlijke dagen rond River Kwai hebben gehad. We logeerden daar in een heuse jungle lodge, echt fantastisch. Je kon er alleen met een enorm hard scheurende longtail boat komen."


zaterdag 15 augustus

Wat staat ons de komende dagen te wachten. Een citaat van de site opgeleukt met eigen commentaren (of omgekeerd).Een afwisselende tocht met privé vervoer door het gebied rond de River Kwai.
Vroeg uit de veren want rond 06:45 uur wordt je opgehaald door het minibusje, een 8 persoons van voor 4 1/2 persoon) waarmee je de komende dagen gaat rondtoeren door het Kwai gebied.Vast aan boord de chauffeur To'n, door Hannah consequent "Teun" genoemd, die even spraakzaam was als onze schoenzolen. En Ken, de gids. Ik heb nog niet op m'n geGoogled, maar 'Ken Chenn' is naast free lance gids ook nog importeur van Franse geurjes. Vanwege de regentijd werd onderweg dus geen korte stop gemaakt in Samut Sakhon waar zout gewonnen wordt. In deze tijd van het jaar wordt er zeewater aangebracht die in de droge tijd verdampt. Winnen op de lange termijn dus en niet tijdens ons verblijf. Gids Ken gooide dus meteen het programma voor de komende dagen volledig om. Prima toch.Wel dus de "perfecte tijd voor koffie!" overgeslagen...

Allereerst werdt dus de drijvende markt van Damnoen Saduak bezocht waar de Thai hun kleurrijke handel per boot 'aan de man' brengen. Voor ons niet gebruikelijk natuurlijk daarom erg leuk om te zien. Het is een schilderachtig gezicht die honderden smalle bootjes met fruit, levensmiddelen, vlees en vis. En dus ook prul, rommel, kitch, Buddha-beeldjes en wat diens meer zij: Koninginnedag op z'n Thais (Gelukkig vieren die deze hele week koninginne-week omdat de koningin-vrouw maandag jarig was. En meteen moederdag die een week duurt, waant ze is niet voor niets de moeder des vaderlands).

Daarna door naar Kanchanaburi. Hier moesten we voor 12.00 uur zijn om op de trein te stappen die verschillende keren per dag het nog overgebleven traject van de Dodenspoorlijn (Wim Kan's River Kwai) rijdt. Vanuit de trein heb je soms een prachtig uitzicht op de jungle en de Kwai rivier. Je rijdt over een spectaculair viaduct dat voor een deel nog uit hout bestaat. Later bleek dat de Bridge over de River Kwai zelf niet in het traject zat, omdat het zo toeristisch is, dat je niet kan ziten. Dat hebben we maandag weer goedgemaakt, maar daarover later. De treinsreis eindigde na de stroomopwaarts gelegen Hell Fire Pass. Een small stuk spoorbaan over een onmogelijk stuk berg nast de rivier waar de Jappen vele POW's (krijgsgevangenen) en burgers hebben ingezet met de dood tot gevolg. Dat suk is onwaarschijnlijk steil, zie de foto's (later).

De lunch te Kanchanaburi is inbegrepen, alleen dat had Ken niet helemaal door. Maar voordat een brief op poten naar onze reisorganistie Riksja-kids ging, had hij het al weer dubbel en dwars goedgemaakt: vrienden voor het leven (voor 900 Bath = 18 Euro).

Weer zo'n 45 minuten verder kwamen we aan in Pakseang waarvandaan we per longtailboot (een boot met een schroef die 2 meter achter de boot ligt) naar onze accommodatie werden gebracht:Temidden van de jungle en de bergen en aan de oever van de Kwai Noi rivier, ligt een comfortabel resort: River Kwai Resotel - 55 Moo 5 T. Wangkrajae A. Saiyoke Kanchanaburi. Een comfortabel familie resort in authentiek Thaise stijl met een groot zwembad en een leuk restaurant. Deze accommodatie is erg mooi gelegen aan de Kwai rivier temidden van de jungle.Deze bijzondere plek, die alleen per boot bereikbaar is, wordt je thuisbasis deze dagen. De kinderen willen vast graag een plons maken in het mooie zwembad..


zondag 16 augustus

Na het ontbijtbuffet vertrokken we met de lontailboot naar de mini-van, om daarmee een uur te rijden naar de Erawan-watervallen waar we een paar uur vrij konden doorbrengen. Langs het pad richting de waterval staat een bord met een overzicht van de waterval en de verschillende niveaus met foto's. De waterval heeft 7 niveaus en een hoogteverschil van 1500 meter. Je kunt zelf bepalen tot welk niveau je wilt lopen. Je kunt op alle niveaus zwemmen in het kristal heldere water. De lagere niveaus zijn al heel mooi, maar het hoogste niveau het mooist vanwege het felblauw gekleurde water. (Achter diverse watervallen zijn grotten en spelonken te verkennen!). Maar wat er niet bij was verteld, is dat een meisje van 5 zonder diploma's en klauterervaring en 2 kinderen van rond de 10, die als de dood zijn voor knabbellende vissen met geen mogelijkheid op niveau 4 (hoger zijn we niet gekomen bij 33C) het water in willen. Dus 200 meter zakken naar level 2, waar we samen met 100 Thai (het is vandaag immers zondag) in een meertje zwemmen (maar wel leuk!!).

Na een heerlijke lunch bezochten we Moo Ban Dek, oftewel de dorpsschool en weeshuis. Heel bijzonder is dat men hier zelfvoorzienend is voor wat betreft het voedsel. Voor de kinderen is dit misschien een leuke gelegenheid samen te spelen met de Thaise kinderen en bovendien te leren over hun totaal verschillende leefwijze en cultuur. Alleen was et hier ook warm en 3 uur 's middags en een leuke film op tv, dus weinig animo (en geef ze eens ongelijk).

Per boot keerden we terug naar onze accomadatie.

maandag 17 augustus

Vanochtend namen we afscheid van het resort en keerden, om te beginnen, terug naar Kanchanaburi. Hier bekeken we de "Bridge on the River Kwai". Je spreekt het trouwens uit als "Kwee", want "kwai" betekent waterbuffel, maar wisten die Amerikanen veel. Het bijbehorende museum (er zijn er 3, waarvan de nieuwste meteen de beste is: nagekeken en gekopieerd van het bekende "Bevrijdingsmuseum" uit Groesbeek) bestaat uit een verzameling van foto's, tekeningen, zelfgemaakte voorwerpen en filmvoorstellingen die herinneren aan de vreselijke gebeurtenissen uit de Tweede Wereldoorlog toen Japan, na bezetting van Thailand en Birma, een spoorlijn tussen beide landen liet aanleggen dwars door het bergland en de jungle heen. Bij de aanleg van deze 'dodenspoorlijn' zijn vele dwangarbeiders en krijgsgevangenen omgekomen. Hun lichamen zijn na de oorlog overgebracht naar twee oorlogsbegraafplaatsen.

Daarna naar de oudste Wat (tempel) van Thailand in <>.

Na de lunch (officieel niet inbegrepen, maar Ken had wat goed te maken van 2 dagen eerder, dus kregen we ook zoute en zoete koekjes voor de komende dagen mee) reden we terug naar Bangkok waar we het eind van deze middag aankwamen.

River Kwai en Chiang Mai

Hier komt dus het beloofde stuk:
"Een volgende keer meer over onze tweede dag waarop we het Grand Palace hebben bezocht en met tuk-tuks en de Chayo Praya Express over de rivier hebben gescheurd."

donderdag 13 augustus 2009

Tuk-tuks en tempels

Tuk-tuks en tempels is de naam van de bouwsteen van Riksjakids die wij in Bangkok 'doen' en dat komt vrij aardig overeen met de werkelijkheid.
Maar laten we bij het begin beginnen. Woensdagochtend half 10 lokale tijd kwamen we na een prima vlucht aan in de Thaise hoofdstad. Het checken van de paspoorten duurde langer dan het vinden van onze koffers daarna. Bij de uitgang staat inderdaad een meneer met een bordje met 'Mrs. Mathilde Reedijk' erop. Dat ik dat nog 'ns mag meemaken! Het blijken 2 meneren met 2 auto's want anders past deze grote familie met 3 bescheiden koffers er natuurlijk niet in. Simon en ik in de ene en Kees met de meiden in de andere gaan we op weg naar ons hotel.
Ze vertellen ons dat het de verjaardag van Queen Sirikit is en daarbij ook moederdag dus (?) het is rustig op de weg. We zijn in 3 kwartier bij het hotel waar het ook 3 uur had kunnen zijn op een slechte dag in Bangkok. Daar staat het verkeer altijd vast. We worden heel hartelijk ontvangen door de portier, de kruier en de receptionist. Alle papieren die we de rest van onze reis nodig hebben, liggen voor ons klaar. En de kamers blijken ook al helemaal klaar, op het extra bed voor Hannah na. Maar dat komt ook al snel.
In ieder geval liggen we binnen een half uur heerlijk in het zwembad; vooral de kids knappen er reuze van op. Je voelt meteen dat de zon gigantisch brand en dat 'ie bovendien, tot verbazing van de kids, bijna loodrecht boven je bol staat. Na de zwempartij is het tijd om even te slapen vinden Kees en ik (de rest is oneens maar heeft geen inspraak) en daarna voor een wandelingetje door de buurt. Het is om 5 uur nog steeds bloedjeheet en we komen terecht in een soort 'optocht' van allemaal Thai in het blauw, onderweg naar waarschijnlijk 'Koninginnedag-festiviteiten'. De taxi-meneer had al verteld dat er vanavond vuurwerk zou zijn. Meteen blijkt al dat Hannah vele vertederde blikken oproept. Ze wordt geregeld zachtjes in de wang geknepen en aangesproken. Ze vindt het een twijfelachtig genoegen.
We vinden een seven-eleven voor een paar boodschappen en zien onze eerste tempel. Veel goud en bling-bling en er wapperen overal Thaise vlaggen. Maar dat zal voor de queen zijn.
Het voelt veilig op straat. Wel een grote stad, maar niet dat je voortdurend op je hoede hoeft te zijn.
Na een verkleedpartij in het hotel (lange mouwen en broekspijpen + DEET tegen de muggen) gaan we richting vuurwerk. Maar zo ver mag het helaas niet komen. Het verkeer staat vlakbij het hotel al zo muurvast omdat iedereen naar het centrum wil, dat er geen doorkomen aan is. Zelfs de tuk-tuk-chauffeur ziet er vanaf om geld aan ons te verdienen. We gaan dus maar heerlijk eten in 'ons' hotel en daarna van een verdiende slaap genieten op onze echt lekkere bedden.
Een volgende keer meer over onze tweede dag waarop we het Grand Palace hebben bezocht en met tuk-tuks en de Chayo Praya Express over de rivier hebben gescheurd. Kortom: Bangkok is leuk en wij hebben het erg naar onze zin!

vrijdag 7 augustus 2009

Onze route


Wat we gaan doen: dinsdag 11 augustus vertrekken we vanaf Düsseldorf om op de 12e in Bangkok aan te komen. Daar hebben we 3 dagen om de jetleg te verwerken en de toerist uit te hangen en dan gaan we 2 dagen naar de River Kwai (Kanchanaburi op het kaartje). Vervolgens gaan we terug naar Bangkok en boemelen we met de nachttrein naar Chiang Mai in het noorden. Daar hebben we alle tijd om goed rond te kijken: we blijven er 5 dagen. Dan vliegen we terug naar Bangkok en willen we in principe onze laatste week op Ko Chang (zuidoost van Bangkok) doorbrengen. Maar dat ligt nog niet vast: we gaan tegen die tijd maar 'ns de weerberichten van de verschillende strandbestemmingen bekijken.

Vanavond tijdens het eten hebben we vast ons eerste nuttige Thaise woord geoefend: kop koen = dankjewel. Na het eten hebben we een DVD uit de bieb over Thailand bekeken. Mooie beelden van de tempels in Bangkok, maar de snakefarm en de krokodillenopvang kunnen Eva niet bekoren. Hannah roept stoer dat zij wel een olifant eten durft te geven (terwijl ze thuis al brult als er in de wc een mini-spinnetje zit). We gaan het zien, over 4 dagen (!).

woensdag 5 augustus 2009

Prikken en cola met chips

Vandaag was prikkendag. Netjes om half 11 waren we bij de Travelclinic-Oost in Velp voor onze vaccinaties voor Thailand. Omdat we over 6 dagen (yes!) al vertrekken, mochten we blij zijn dat we nog een afspraak konden maken. Voor de kids alleen een Hepatitis-A en -B mix, en voor Kees en mij ook nog een DTP-booster. Hannah wilde enthousiast wel als eerste geprikt worden maar het viel haar toch een beetje tegen. Gelukkig waren er Shrek-pleisters; dat maakte veel goed.
Verder kregen we nuttige adviezen en praktische tips. Het schijnt dat je heel goed cola kan drinken als je aan de diarree bent, en dat chips heel geschikt zijn om een eventueel zouttekort aan te vullen. Je begrijpt dat Simon nu niet kan wachten tot hij diarree krijgt...
Vanavond nog even op internet het weer in Thailand bekeken. De gevoelstemperatuur vandaag in Bangkok was 45 graden! Dus als het morgen in ons kikkerlandje 30 graden wordt, moeten we maar denken dat dat nog peanuts is.