dinsdag 18 augustus 2009

Nighttrein to Chaing Mai

Wat stel je je voor van een nachttrein die een kleine duizend kilometer moet gaan afleggen van Bangkok naar Chiang Mai (en waar zit op een Thais toetsenbord tussen al die !@#$ tekens het vraagtreken).
Neem een autoslaaptrein in gedachten, alleen nu zonder auto-gedeelte. Dat maakt het ook meteen een stuk goedkoper: voor 850 Bath -16 Euro- ben je (2e klas weliswaar) 12 uur onder de pannen. Je zit tegenoverelkaar 2 aan 2 en zo zijn er aan beide zijden van de wagen 18 stoelen, dus in totaal 36 zit- (en daarmee ook slaap) plaatsen. Naast ieder bankje een rack voor de koffers en rugtassen, ruim bemeten zelfs. Wat luider sprekende kinderen om je heen (of oh jee, nee, dat zijn die van mij), en veel packpakkers.
Zet 16 van dat soort wagons achter elkaar, een lekker rokende diesellocomotief ervoor en wat airco binnenin en voila. Je bent klaar voor je 15 uur durende tocht met een gemiddelde snelheid van rond de 70 km/uur.
Vertrek was gepland om 19.35 uur en 10 minuten later gingen we. Daarbij aangetekend: aankomst was gegepland om 9.45 en dat werd 11.00 uur.
De trein schommelt en rommelt lekker heen en weer, ontbijt kan je de avond ervoor al reserveren. Avondeten hadden we om 18.00 uur al gedaan bij de onvolprezen KFC, waar we bij ons action chicken menu 1 (of eigenlijk 2) mooie Thaise boeken met dino's en een soort ganzenbord kado kregen,
Al snel (het was toch donker) vroegen we de (in ieder rijtuig aanwezige) stuward of hij de slaapplaats om wilde toveren in een bed. Binnen 2 minuten klapte het bovengedeelte naar beneden, werden er gordijntjes opgehangen, lag er een kussen met sloop, onderlaken en deken klaar en kon boven en onder gelegen worden.
Tja, geef mij een ligplaats en ik slaap, maar voor Mathilde en de kids lag dat iets gecompliceerder. Natuurlijk wilde de groten bovenin slapen (de goedkopere plaatsen), en waren Mathilde , hannah en ik veroordeeld tot de onderste bedden. Dat bleek deze keer juist geen nadeel: het was er donker en rustiger en eventueel was er uitzicht door het raam mogelijk (als er tenminste buitenlicht is). Binnen bleef de tl-verlichting aan, waardoor het witte schijnsel bovenlangs de gordijnen diegene die geen oogkapjes hadden wakker kon houden.
's Nachts kan je niet zien hoe laat het is en met zonsop- enondergangen rond 6 uur, is het moeilijk in te schatten of het al een beetje dag is. Vandaar dat Mathilde om 3.00 uur de kinderen tot de orde moest roepen en weer terug in hun bed dirigeerde. Ik lag lekker onderin en hoorde niets....
Tegen 7 uur kwam de trein echt tot leven. Even snel als het uitlappen ging het inklappen in z'n werk en zo zaten we vanaf 9.40 uur klaar voor het laaste station (Chiang mai), dat dus nog een 5 kwartier op zich liet wachten.
Maar wel veel groen en mooie sawa's (reisvelden) gezien.

Kees

2 opmerkingen:

  1. Ha Kees,

    Voor dat geld had je zeker wel geinformeerd wat een business class plaats kostte?
    Maar is wel een leuk verhaal, zeker als je de hele nacht geslapen hebt.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Die wvrooz (hoi Willem!) heeft wel scherp commentaar zeg. Maar wat een avontuur in de nachttrein. De taakverdeling is weer duidelijk, maar goed, Kees heeft dan wel weer het stuk geschreven na zijn voortreffelijke nachtrust.
    Wat een onwaarschijnlijke lunch had Til trouwens met onze ouwe kouwe Wout in Bangkok! Wat doet hij daar?

    BeantwoordenVerwijderen